<< IV Martelaar van Aarschot

Arthur en Clementina Van Kerckhoven Van Dyck

Arthur (foto: omstreeks 1900)

Tineke Van Dyck rechts in beeld (foto: omstreeks 1900)

De moeder van Frie als studente aan het internaat in Champion bij Namen

Champion (Namur) – Pensionnat – Vue extérieure

Tineke is afkomstig van de Meulenberg. Zij speelt keurig piano en zal later piano les geven aan haar kleinzoon Guy.

Clementina Van Kerckhoven Van Dyck (1897-1963)

Arthur in het midden met sigaar

Huwelijksportret van Arthur en Clementina
Arthur en Clementina krijgen samen vier zonen: Paul (1922-2011), Jos (1925-2005), Godfried (1926-1929) en Aimé Godfried (1930-2013)

Arthur rechts in beeld, in het midden rechtstaand zijn broer Richard Van Kerckhoven. De twee jongens links zijn onbekend.

Arthur en Tineke (foto: 1937)

Godfried vraagt zich af waarom tijdens WO II zijn vader met zijn gezin naar Larochelle vluchtten. In de jaren ’80 gaat Godfried met zijn gezin op vakantie in Larochelle en bezoekt hij de plaats waar zij verbleven tijdens W0 II.



Tineke Van Dyck, rechts in beeld, waarschijnlijk haar handschrift

Arthur rechts in beeld

Arthur en Clementina Van Kerckhoven Van Dyck
In augustus 1914 neemt het Duitse leger Aarschot in. De Duitse overheid beschuldigt de Aarschottenaren ervan hun Duitse kolonel doodgeschoten te hebben. Arthur, die Duits spreekt wordt onder dwang gevraagd een document te ondertekenen waaruit zou moeten blijken dat de Aarschottenaren inderdaad de Duitse kolonel doodgeschoten hebben. Arthur weigert en krijgt daarvoor klappen op zijn hoofd. Door dit te weigeren blijven de Aarschottenaren officieel vrijgesteld van de verantwoordelijkheid voor de dood van de Duitse kolonel. Arthur moet abrupt zijn studies voor apotheker in Leuven stop zetten en wordt gedeporteerd naar een werkkamp.
Arthur kruipt door het oog van de naald en komt na acht maanden terug met de trein in Aarschot aan. Hij is verzwakt, ziek en kan door uitputting nauwelijks meer staan en lopen. Zijn zusters die hem aan het station opwachten, herkennen hem niet meer. Nadien blijft Arthur kampen met een frêle gezondheid.

Op de achterkant van deze postkaart staat vermeld: Aarschot ‘Drossaarde’ gebouwd in 1470 door Willem van Croy. Aangeslagen in 1797. Thans stadhuis en muzeum voor Heemkunde.

in de plek van het Drossaarde…
Arthur wordt secretaris op het stadhuis “Drossaarde”, waar hij het bevolkingsregister met zijn zorgvuldig handschrift aanvult. Over de fataliteit van zijn gezondheid blijft hij liever discreet.

Arthur Van Kerckhoven (1892-1958) Als hij zich laat portretteren, kijkt hij vrijwel altijd ernstig, streng en afstandelijk recht de camera in.

Gewiekst handelaarster met neus voor textiel moet hard aan de bak.


Het ouderlijk huis van Frie te Aarschot, Martelarenstraat nummer 34
Als WO I gedeporteerde kent Arthur zijn gezondheidslimieten en hij investeert voor Clementina, die commercieel ingesteld is, in een stoffen-en bontmantelwinkel gelegen in de Martelarenstraat 34. Het loopt er storm en mensen komen van ver. Daarna koopt Arthur verschillende handelseigendommen in het centrum van de stad.

« Bij het handeldrijven geldt niet alleen het omzetcijfers en winst maar ook het product en de mensen. Ge moogt niet gierig zijn met de klanten. Ik geef ze altijd een stukje stof cadeau.” – Tineke

Clementina kan de dood van haar driejarig zoontje Godfried niet accepteren en besluit haar nieuwste boorling dezelfde naam te geven. Op donderdag 14 augustus 1930 wordt Godfried in het ouderlijke huis geboren. De avond voordien gaf zijn moeder de vitrines een nieuwe invulling met nieuwste stoffen, om kooplustigen die naar de wekelijkse markt afzakken te laten wegdromen .
Daar is-ie dan eindelijk! Voluit heet de opvolger van de gestorven Godfried ‘Aimé Godfried Richard Jules Corneel’. Hij wordt opgedragen aan Moeder Maria. Zijn ouders leggen de belofte af dat ze hem tot aan zijn eerste communie in het wit en blauw zullen kleden, als smeekbede voor de genade van Maria om het kindje te behouden.

Aimé Godfried tot aan zijn eerste communie in het wit en blauw gekleed
In de marge van zijn overleden broertje wordt Frie opgelegd veel te bidden voor dat Godfriedje en voor hemzelf, opdat ook hij niet zal sterven. Er wordt een bruin lederen etuitje in zijn broekzak gestopt met daarin een paternoster, dewelke Frie tot bijna aan het einde van zijn leven mee zal dragen. Mia laat de paternoster verloren gaan met de droogkuis.

Frie
Als kind staat Frie een keer buiten op de drempel. Zijn oudere broer draait het zware rolluik naar beneden maar verliest de controle over de zwendel. Het grote rolluik schiet naar beneden en komt op het hoofdje van Frie terecht. Frie verliest het bewustzijn. De schrik slaat Tineke om het hart, zij vreest ook haar tweede Godfriedje te verliezen. Gelukkig heeft onze jonge held “nen hètte kop!”

“Suskewiet – Het mirakel gebeurt in Vlaanderen”

Het boekje is door Godfried gesigneerd. De rol van de herder wordt door Frie ten tonele gebracht in het Sint-Jozefscollege. Het is zijn mooiste jeugdherinnering.

(1937) Een verder overweldigend momento voor Frie is de première van Disneys tekenfilm ‘Sneeuwwitje en de zeven dwergen’.

de staande klok bij van Arthur en Tinkeke thuis

Het circus – 1934 – Raoul Dufy (1877-1953) – olie op canvas – 65x81cm
De circuswereld is diepgeworteld in Godfrieds’ belangstelling. Zijn gezin is van de partij wanneer het Bouglione circus een bonte voorstelling geeft in Brussel. Van circus uitzendingen op televisie kan Frie maar niet genoeg krijgen.

In Aarschot noemt iedereen haar Tineke Van Dyck

Frie aan de zijde van zijn moeder
Frie en zijn broers prijzen dankbaar de niet-aflatende werklust van hun moeder, die het hart van de zaak is.

Het plechtige communie prentje van Frie

Frie en zijn moeder
Frie en zijn broers hebben zich hun hele leven schatplichtig verklaard aan hun moeder: Zij beschouwen haar als hun voorbeeld.

Frie met zijn ouders in Duisburg
Tijdens de Tweede Wereldoorlog slaat het gezin op de vlucht naar Larochelle. Daardoor gaat Frie maanden niet naar school. Na de oorlog reist Frie met zijn ouders mee naar Duisburg om de vernielingen van de bombardementen te aanschouwen. De blik van de in 1958 overleden Arthur doet afvragen wat er precies zich in zijn hoofd omgaat. Een blik op de gruwels van de twee wereldoorlogen kan helpen.
Een getuigenis door Mia, de schoondochter van Tineke (2024)


Een fotoalbum van de uitvaartplechtigheid van Arthur Van Kerckhoven (1958)

Martelaerenstraat, 34 Aarschot: overal rouwdoeken, ook binnen

Luc, Paul, Jos, Godfried Wanneer zijn vader overlijdt, is Godfried 28 jaar.
de overledene was opgebaard thuis

V.l.n.r. Guy, E.H. Richard Vermaelen, Luc, Paul
Richard, de pastoor van Laken wiens vader Richard Vermaelen (1868-1914) tijdens WO I in Aarschot kansloos vermoord werd door de vijandelijke troepen. Het was gebruikelijk om kinderen de voornaam van ouders, peter of meter te geven. Godfrieds’ grootmoeder was de zus van geëxecuteerde Richard.


De oudere man in beeld achter pastoor Richard Vermaelen is Richard Van Kerckhoven, de dooppeter van Godfried. Het jongetje naast de Eerwaarde is Guy Van Kerckhoven en het jongetje rechts in beeld is Luc Van Kerckhoven

In het midden tante Margaretha Van Kerckhoven en rechts van haar Godfried’s nicht Rosa. Rosa is de dochter van Richard Van Kerckhoven.

Bij een plechtige uitvaart gingen de priesters met misdienaars de overledene ophalen thuis… Aankomst van de lijkstoet van Arthur, vader van Godfried , aan de kerk (links: Kanunnik Emiel Polleunis (1900-1981) rechts E.H. Jos Goor. Na de lijkwagen gingen eerst de heren en veel verder de dames, de man of vrouw van overledene ging nooit mee.

De eerste vrouw vooraan in beeld is Rosa Van Kerckhoven en links van haar Margaretha, een van de zeven zussen van Arthur

Binnenaanzicht van de Onze-Lieve-Vrouwekerk in Aarschot tijdens de uitvaartdienst van Arthur Van Kerckhoven

Ter aarde bestelling van het stoffelijk overschot van wijlen Arthur Van Kerckhoven
V. l.n.r. tante Margaretha, de jonge Luc, E.H. Richard Vermaelen, de jonge Guy, Godfried, Jos, ceremoniemeester, Paul
Pergolesi: Stabat Mater (Emma Kirby) door The Academy Of Ancient Music, Chrisopher Hogwood. (1989) Pieter schenkt deze interpretatie aan zijn vader.


VI Broer Paul >>>